Ben al bijna weer gewend aan de 40 graden en het afrikaanse leven. Maar het blijft idioot om even op en neer te gaan. De eerste paar dagen dat je terug in Nederland bent sta je nog in Afrika en na 5 dagen ben je net gewend aan Holland.
Nu was de reden om terug te gaan ook niet echt leuk, het verwerken zal na Afrika wel verder gaan. Voor de weblezers: mijn vader is 2 weken geleden overleden op 94 jarige leeftijd, wat een mooie leeftijd is, dus moest ik terug naar Nederland. En dat was raar en viel niet mee. Mijn vrouw Veerle was op dat moment ook in Gambia en dat was wel weer prettig, we konden het er samen over hebben. De ANWB alarmcentrale heeft mooi werk verricht en heel snel 2 tickets geregeld, binnen 4 uur was dat gebeurd. Mag ook wel eens gezegd worden!
Nu de mannen en projecten:
De mannen houden zich nog steeds goed, weinig heimwee en andere zaken, alleen Daan gaat eerder terug. Die is ook ziek geweest, hij heeft zelfs even in het ziekenhuis gelegen. Het was een voedsel vergiftiging. Had bij een leraar thuis gegeten!
Voor de rest sta ik versteld van de studenten dat zij bij deze temperatuur en in den vreemde toch elke dag weer aan de slag gaan. Of het nu in Senegal is of in Gambia, ze doen het toch maar.
En ze doen goede dingen. In de buurt van Banjul zijn 4 studenten bezig met het inrichten van een praktijklokaal. Met een brug van Zadkine, die ik in december nog uit elkaar heb gehaald met mijn collega’s Brian en Bas. Was nog tijdens de kerstlunch, hebben toen niet veel gegeten, maar ik mocht hem dus ook weer opbouwen met de heren in Gambia. Toch bijzonder, de 4 hebben ook de muren geverfd, een gereedschapsbord gemaakt en een Nissan Patrol klaar gestoomd. Dat houdt in: het carrosserie is van het chassis gehaald en dat is een heel gesleutel met dit weer. De afrikaanse studenten helpen hier uiteraard bij mee.
Nog een kleine 2 weken en dan moet alles af zijn, het restant auto moet dan weer kunnen rijden, dat is de bedoeling. En het bord boven de ingang moet nog gemaakt worden. Foto’s met Zadkine vlaggen en jongens komen nog.
Het transport team (Stofwolk) is een beetje van slag. Er is ook veel gezeur elke keer met de politie over de auto of weer wat anders. Dit moet volgend jaar beter! Bas en Gerard gaan nu een ander project doen, iets met de scouting, wij gaan daar nog kijken en meehelpen.
Wie nu transploft gaan doen? Ik denk Jan Huizinga zelf en misschien wel Rini en ondergetekende.
Vannacht is er een medeafrikagangster beroofd van een tas met spullen, maar door snel ingrijpen is haast alles weer terug, niet leuk, maar kan ook voorkomen.
Wat ik nog niet had gemaild, was dat toen wij in Senegal waren, wij een compound van de ondergang hebben gered. Het was begonnen om ratten uit te roken, maar liep wat uit de hand en bijna was het halve dorp, Abene, afgebrand. Dankzij 10 goforafrikaners en echte afrikaners is dat gelukkig niet gebeurd. Was best wel spannend, dat geluid van brandende bomen, dat gaat als een raket, wil ik niet meer meemaken, en dat bij 40 graden. Zoiets in Nederland is gewoon lekker warm, daar was het de hel. Misschien wat overdreven, maar dat boeit niet.
Vandaag, 2 april, gaan mijn collega Armand, student Daan en prive jongen Maurice terug naar Nederland, wij volgen over 2 weken.
Groeten vanuit een zonnig Afrika,
Aartjan en z’n resterende mannen.
Aart Jan, het was een moeilijke week voor ons allemaal, maar voor jou nog meer na pa z’n overlijden.
Fijn dat je toch weer snel gewend bent in Afrika en zulke goede daden verricht!
Ik ben trots op je, dat je het afmaakt, temeer daar er al mannen/jongens zijn teruggekeerd. Gelukkig sta je er niet alleen voor.
En heb je nog paaseieren verstopt?
zoen van je zus. en groet van Jentius
Daan is weer thuis, ben een gelukkige moeder. Wil bij deze Armand en Aart Jan enorm bedanken voor de goede zorgen voor onze jongens, inmiddels mannen!! Bedankt!!!
AartJan, wat goed dat je weer terug bent in Gambia en dat je je weer kunt richten op jullie fantastische project! Nog 2 weken volhouden en genieten van alle ervaringen die jullie opdoen. Weer terug in Nederland heb je lange tijd om terug te kijken op een bijzondere belevenis.
Nog veel succes!
Groeten van je kleine nichie Gerry