De laatste dagen……..

Nu ik dit schrijf met mijn onvolprezen tiktechniek – ik heb nu alweer een muisarm – zijn alle mannen gelukkig weer in Gambia en hebben wij alle rare grensovergangen achter ons gelaten. Wij hebben een paar dagen aan de kust doorgebracht in Senegal, de Casamance, en wel in Cap Skirring, zowaar geen onaardige plaats, soort bounty eiland.

Wij zijn : Henkie, Niels, Dennis (Deniz), Barry, Rowin, Danny, Fred en Sue (de ouders van Rowin), 3 meiden waarvan de namen mij niet te binnen willen schieten (zij komen in ieder geval uit Limburg en dat kan je horen ook, de jongens krijgen taalles), Kristel in ieder geval, Riny van het Buffelteam, en de schrijver van deze lektuur.

Het was een prachtige plek, onze eigen foto’s komen nog. Een autotocht van een dag met al het gevaar vandien – zij rijden nogal bijzonder in Afrika – via Banjul en Ziguinchor, naar Cap Skirring en dan naar de Cap. Volgens mij kan je via Parijs er makkelijker komen, gewoon met een vliegtuig. Er zit een Club Med in Cap Skirring waar wij zelfs geen colaatje mochten drinken.

Wij verbleven gewoon in iets wat wij konden betalen: een 2 persoonskamer voor 8 euro, maar dan alleen, een luxe was 20 euro.

Palmen langs de kust, mooie stranden, aardig weer en goede eetgelegenheden met koude witte wijn en heerlijke visgerechten. Dit leek bijna op vakantie, maar gelukkig op de terugweg was er weer eens een agent die moeilijk deed, kostte 10 euro. Deze Senegalese eikel vond dat er een stempel te weinig op een van de 3 duizend formulieren die je bij moet hebben stond. Na een 15 minuten over en weer ouwehoeren in 3 talen, zei hij wat het ging kosten, wij kwamen in ieder geval voor de helft weg, hij vroeg iets van 20 euro. Kortom, er is altijd wel wat te melden.

Je begrijpt dat het aan de Casamance kust goed toeven is, waar wij waren ben je bijna in Guinee. Dat is nog een kleine 10 km naar de grens, maar wij hadden geen zin in weer een paar uur gezeik van mannen met en/of zonder petten dan wel een te groot ego. Dat is toch wel een klein probleem met de uniformen hier, de een wil omgekocht worden en ander niet, dat staat alleen nog niet op zijn pet, misschien een idee voor de toekomst.

De afsluiting op de school in Ziguinchor was leuk met Henk en Niels. Een roerende toespraak van de directeur, wij waren tot tranen toe geroerd.

Ik wil nog 1 keer vermelden dat onze Zadkine mannen zich keurig hebben gehouden in de Afrikaanse omstandigheden, de laatste 9 jongens maken er nog een leuke week van. Maandag avond hebben wij met zijn allen een strandbarbecue, wij zijn benieuwd. Maandagochtend ga ik nog nog naar Banjul om wat bijzondere muziek te kopen en zo vermaken wij ons de laatste week van de 10 weken stage en reis in Afrika.

Ik heb met veel plezier deze reis gemaakt en kan iedereen die de mogelijkheid ooit krijgt het van harte aan bevelen. Het bier is goed, het eten ook, en met een beetje mazzel schijnt de zon gewoon 8 weken lang iedere dag.

Dit zal wel het laatste bericht uit Afrika zijn, het volgende afsluitende doe ik vanuit Rotterdam Zuid, met een koud biertje uit het oosten van ons land, als ik hard na denk heet dat Grolsch, en geen Gazelle of Flag, danwel Julbrew.

Ik heb met veel plezier de verslagen gemaakt, en met een beetje mazzel kom ik hier nog eens.

Vanuit een zonnig Gambia, tot in Nederland.

Aart-Jan Breve.